Są albumy, które powstają z inspiracji. Są albumy, które powstają z pasji. I są albumy, które powstają z konieczności przetrwania — z bólu, z uporu, z niezgody na ciemność. „The Lords of Wisdom: Season I Episode I – Reconquista (Part I) Asturias” firmowany szyldem Last Knight należy do tej trzeciej kategorii. To dzieło, które nie zostało po prostu skomponowane: ono zostało wywalczone.
José Manuel Medina nie ukrywa, że w najtrudniejszych latach jego życia muzyka była jedynym światłem, jedyną przestrzenią, w której mógł oddychać. Bankructwo, choroba, utracone nagrania, opóźnienia, a potem spontaniczna eksplozja twórczości, która sprawiła, że album urósł do rozmiarów wymagających podziału na dwie części — wszystko to słychać w tej muzyce. A przecież to dopiero początek: projekt The Lords of Wisdom — którego pierwszy sezon tworzy trylogia „Reconquista” — zakłada co najmniej szesnaście albumów, tworzących jedną gigantyczną, wieloletnią sagę. „Reconquista (Part I)” jest więc pierwszym rozdziałem epopei, której skala nie ma precedensu we współczesnym rocku symfonicznym.
Zanim przejdę do opisu poszczególnych utworów, napiszę Wam kilka zdań o historii Last Knight. Oto ona:
Aby zrozumieć wagę tego albumu, trzeba cofnąć się do 1996 roku, kiedy młody José Manuel Medina — zakochany w muzyce filmowej, rocku progresywnym i elektronice — stworzył projekt Last Knight jako przestrzeń do opowiadania historii dźwiękiem. Choć marzył o karierze kompozytora muzyki filmowej, brak formalnego wykształcenia i ograniczone możliwości w Hiszpanii zmusiły go do szukania własnej drogi. Inspirowany Morricone, Vangelisem, Jarre’em, Arkenstone’em, Moroderem i klasycznym rockiem lat 70., Medina zaczął budować swój własny język muzyczny — łączący orkiestrę, elektronikę i rock.
Pierwsze projekty — „Lord of the Time” (2001), „Journey to the Land of the Wind” (2003), „Cantábrico” — były próbami uchwycenia pejzaży, podróży i historii Hiszpanii. Przełom nastąpił, gdy David Rohl (Mandalaband) zaprosił Medinę do współpracy. To dzięki niemu Last Knight stał się projektem międzynarodowym, a Medina poznał muzyków, którzy później współtworzyli jego największe dzieła. W 2014 roku ukazał się monumentalny, trzypłytowy album „Talking to the Moon”, nagrany z udziałem muzyków z całego świata. W 2019 roku — concept album „Seven Deadly Sins”, poświęcony pamięci Johna Wettona. A potem nadszedł rok 2020 — pandemia, izolacja i eksplozja twórczości, która doprowadziła do powstania projektu życia Mediny: trylogii „The Lords of Wisdom”, będącej pierwszym sezonem planowanej szesnastoalbumowej sagi.
To właśnie w tym kontekście rodzi się „Reconquista (Part I)” — album, który jest nie tylko muzyką, ale świadectwem przetrwania.
Oto ludzie, którzy stworzyli tę wyjątkową płytę:
Wokal: Marc Atkinson, Mariano Gardella, Deibys Artigas, José Manuel Medina
Gitary i instrumenty strunowe: Rafael Pacha, Nelson Pombal, Kheiro Lamri
Klawisze i orkiestracje: José Manuel Medina
Sekcja rytmiczna: Pablo Lato (bas), Jeff Duncan (perkusja)
Instrumenty dodatkowe: Troy Donockley (piszczałki), Victor Adebisi (skrzypce)
Orkiestra i chór: The Somnus Symphony Orchestra & Choir
Produkcja: José Manuel Medina, Pablo Lato, Pedro V. Martínez, Simon Thorne, Marcus Thorne, James Lobaco.
A teraz już o muzyce zawartej albumie „The Lords of Wisdom Season 1 Episode I – Reconquista Asturias”.
Album otwiera monumentalna „The Grand Overture”, dziesięcioczęściowa suita, w której Somnus Symphony Orchestra i chór budują pejzaż ośmiu stuleci historii. Medina prowadzi słuchacza od upadku królestwa Wizygotów, przez inwazję muzułmańską, aż po narodziny oporu w górach Asturii. To muzyka, która nie opowiada — ona przywołuje. Instrumenty ęte brzmią jak bitewne rogi, smyczki pulsują napięciem, a chór niesie sakralną powagę. To brama do świata, w którym historia i legenda splatają się w jedno.
„In The Middle Ages” to pierwszy pełnoprawny song — średniowieczny fresk o ludziach żyjących pod ciężarem władzy, wiary i strachu. Mariano Gardella śpiewa z teatralną intensywnością, jak narrator, który widział upadek królestw i narodziny nowych. Gitary Kheiro Lamriego i Rafaela Pachy tworzą dialog między światami: elektryczność i tradycja, stal i drewno. To utwór o epoce, w której nadzieja była luksusem, a przetrwanie — cudem.
„The Kingdom of Asturias” to instrumentalna miniatura, w której Pacha maluje pejzaż północnej Hiszpanii — surowej, górzystej, nieujarzmionej. Flety brzmią jak echo dawnych pieśni, a gitara klasyczna niesie melancholię pierwszego chrześcijańskiego królestwa. To muzyka jak mgła nad Covadongą — delikatna, ale pełna znaczeń.
„A War of Eight Centuries” to jednominutowy hymn, który brzmi jak pieczęć historii. Marc Atkinson śpiewa o wojnie, która trwała osiem stuleci — nie jako o konflikcie, lecz jako o drodze, którą przeszły pokolenia. Krótkie, ale niezwykle mocne ogniwo albumu.
„Cordoba” to delikatna, pełna światła instrumentalna impresja. Pacha oddaje hołd miastu, które było klejnotem Al‑Andalus — miejscem, gdzie nauka, sztuka i duchowość kwitły mimo burz dziejów. Gitara brzmi tu jak wspomnienie złotego wieku.
„War” to jeden z najbardziej dramatycznych momentów albumu. Deibys Artigas — którego choroba opóźniła prace nad albumem — śpiewa z przejmującą intensywnością, jakby walczył nie tylko z historią, ale i z własnym losem. To utwór o wojnie, która odbiera sens, o królach tracących korony i o ludziach, którzy nie wiedzą, kto rzucił pierwszy kamień. Gitary Nelsona Pombala tną powietrze, hammond Mediny grzmi, a perkusja Jeffa Duncana niesie chaos. To muzyka jak burza.
„Chivalry Tales I” to krótka, dynamiczna miniatura — szkic rycerskiej opowieści. Bas Pabla Lato prowadzi narrację, a hammond dodaje jej barwy starego manuskryptu.
„A Green Field of Memories” to jeden z najbardziej osobistych utworów albumu. Medina śpiewa o przemijaniu, o wspomnieniach, które stają się jedynym schronieniem, o pogodzeniu z losem. To pieśń człowieka, który widział zbyt wiele, ale wciąż wierzy, że „spotkamy się znów, tańcząc w deszczu”. Gitary Pachy i perkusja Duncana tworzą delikatną, ale pełną emocji przestrzeń.
„The Kingdom of Leon” to trzynastominutowa suita — serce albumu. To muzyczna kronika królestwa, które rosło, upadało i odradzało się na nowo. Pacha i Victor Adebisi tworzą dialog skrzypiec i fletów, który brzmi jak rozmowa dwóch epok. Medina buduje monumentalne pejzaże klawiszowe, a Duncan i Lato trzymają całość w ryzach niczym fundamenty katedry. To utwór, który mógłby być osobnym minialbumem.
„Flames Would Rise” to powrót Gardelli — pieśń o ogniu, który palił heretyków, o ludziach żyjących w cieniu strachu. Krótki, ale niezwykle sugestywny obraz średniowiecza: brutalnego, bezlitosnego, prawdziwego.
„Across The Mountains” to kolejna instrumentalna miniatura — jak oddech między rozdziałami. Flety Pachy brzmią niczym wiatr niosący historię przez Pireneje.
„The Kingdom of Galicia” to szesnastominutowa opowieść o królestwie na krańcu świata. To muzyka pełna mgieł, oceanicznych wiatrów i celtyckich ornamentów. Pacha tworzy tu festiwal instrumentów dawnych: zither, hurdy‑gurdy, mandoliny, flety. Gardella śpiewa jak bard, który zna historię sprzed tysiąca lat. Medina dokłada warstwę klawesynu, melotronu i syntezatorów, tworząc pejzaż, który jest jednocześnie historyczny i ponadczasowy.
„Pamplona” to krótka, barokowa miniatura na klawesyn i orkiestrę — muzyczna rycina, błysk dawnej świetności.
„The Backyard” to pastoralna impresja Pachy — lekka, świetlista, jak odpoczynek po długiej podróży.
Album zamyka „Hymn for Asturias” — finał, który brzmi jak modlitwa i zwycięstwo jednocześnie. Artigas śpiewa o ziemi twardej jak skała, o ludziach, którzy „wyrośli z milczących wzgórz”, o królestwie, które przetrwało burze, wojny i czas. Donockley wnosi celtycką magię, która unosi utwór ponad historię — w stronę mitu. To zakończenie, które nie zamyka, lecz otwiera — zapowiadając dalszy ciąg sagi.
Warto podkreślić, że „The Lords of Wisdom: Season I Episode I – Reconquista (Part I)” powstał mimo poważnego incydentu technicznego w studiu, który uszkodził część nagrań. Zespół musiał je odzyskać, odtworzyć lub nagrać na nowo — i zrobił to z pełnym oddaniem, nie tracąc ani grama artystycznej integralności. Każda nuta, każdy aranż, każdy dźwięk został stworzony przez ludzi. Zero sztucznej inteligencji. Zero automatyzacji twórczej. Czysta ludzka praca.
W sekcji dedykacji i podziękowań pobrzmiewa głęboka wdzięczność — dla rodzin, przyjaciół, współpracowników, dla tych, którzy odeszli, i dla tych, którzy byli duchowymi przewodnikami. Oldfield, Powell, Morricone, Woolfson, Wetton — ich duch unosi się nad tą muzyką jak gwiazdy nad średniowiecznym niebem. To album, który powstał z dłoni, serc i oddechów.
„The Lords of Wisdom: Season I Episode I – Reconquista (Part I) Asturias” to nie tylko album. To świadectwo przetrwania. To muzyka człowieka, który stracił wszystko — i z tego „nic” stworzył świat większy niż kiedykolwiek wcześniej. To opowieść o historii, ale też o twórcy, który walczył z własnym losem. To dzieło monumentalne, szczere, pełne pasji i bólu. To pierwszy tom sagi, która dopiero się rozpędza. A jeśli 16‑minutowa suita z Part II, nad którą Medina pracuje właśnie teraz w studiu, jest zapowiedzią tego, co nadchodzi — to czeka nas coś naprawdę wyjątkowego.
