In Continuum - Acceleration Theory Part Two: Annihilation

Artur Chachlowski, In Continuum - Acceleration Theory Part Two: Annihilation

1 stycznia br. Dave Kerzner wydał pod szyldem In Continuum album „Acceleration Theory”, a niespełna na miesiąc przed końcem roku ukazuje się druga płyta zatytułowana adekwatnie „Acceleration Theory Part Two: Annihilation”. Jak wszyscy doskonale pamiętamy, Dave Kerzner to muzyk i producent, który działa aktywnie od połowy lat 90., współpracując z wieloma znanymi artystami, w tym m.in. z Kevinem Gilbertem z grupy Giraffe, a dziesięć lat temu wraz z Simonem Collinsem (najstarszym synem Phila Collinsa) założył swój najsłynniejszy projekt - zespół Sound of Contact, z którym wydał rewelacyjnie przyjęty album pt. „Dimensionaut” (2013).

Gdy wszyscy spodziewali się naturalnej jego kontynuacji, ścieżki Simona Collinsa i Dave’a Kerznera rozeszły się. Nasz bohater wydał najpierw dwa wysoko ocenione solowe albumy studyjne „New World” (2014) i „Static” (2017), a potem pod szyldem In Continuum postanowił wydawać materiał, który pierwotnie przewidziany był na drugą płytę Sound Of Contact. I tak, jak dobrze pamiętamy, wydany na początku roku album zawierał m.in. utwory „I Remember”, „Two Moons Setting With The Sun”, „Hands Of Time”, „AlienA”, „Man Unkind”, które wraz z drugą połową utworu „Acceleration Theory” miały znaleźć się na drugim krążku Sound Of Contact.

Podobnie jest z częścią materiału wypełniającego nowy album. Utwory „You Don't Know How It Feels”, „The Path”, „AlienA Pt 2”, „Know That You Are”, „Made of Stars”, „Annihilation Pt 4: Mothership of Light” i „Interstellar Reunion” pochodzą z materiału przeznaczonego na nigdy niewydany album SoC 2, podczas gdy „Impending Annihilation” i trzecia część suity „Annihilation” zatytułowana „Invasion” powstały mniej więcej w tym samym czasie, co pierwszy album Sound Of Contact.

Ten kontekst jest o tyle ważny, gdyż muzyka którą Kerzner wydaje pod szyldem In Continuum jest ewidentną kontynuacją stylistyczną tego, co podziwialiśmy w produkcjach Sound Of Contact. I to jest pierwsza dobra wiadomość. Drugą jest to, że druga część „Teorii Przyśpieszenia” wydaje się o niebo ciekawsza niż wydana na początku roku pierwsza płyta In Continuum.

Podobnie jak na „jedynce”, na nowej płycie obok Kerznera, który śpiewa i obsługuje instrumenty klawiszowe, spotykamy praktycznie same gwiazdy: Johna Wesleya, Fernando Perdomo i Randy McStine’a na gitarach, Nicka D’Virgilio i Marco Minnemanna na perkusji czy Matta Dorseya na basie. Jest tu jeszcze tercet skrzypcowy oraz plejada znakomitych wokalistów: Gabriel Agudo (Bad Dreams), Michael Sadler (Saga), Jon Davison (Yes) oraz Letitia Wolf (The Dead Deads). Wszystko to powoduje, że „Acceleration Theory Part Two: Annihilation” (12 utworów, 64 minuty muzyki) wydaje się albumem bardzo dobrym, a chwilami wręcz świetnym, posiadającym kilka autentycznie magicznych momentów. Należą do nich ponad 20-minutowa, wielowątkowa, tytułowa suita „Annihilation”, epicka kompozycja „Know That You Are”, nawiązujące do muzyki klubowej nagranie „AlienA Pt. 2”, będący swoistym hołdem dla twórczości Davida Gilmoura utwór „The Path” oraz demoniczny temat pt. „Vampires Of The Soul”. Podkreślić też trzeba wspaniale brzmiącą piosenkę „All That Is”. I tu ciekawostka: to piosenka z gościnnym udziałem aktualnego wokalisty grupy Yes, Jona Davisona, skomponowana wspólnie przez Kerznera i… współzałożyciela Yes, Jona Andersona.

Biorąc pod uwagę podobną strukturę, repryzy i powroty do niektórych tematów oraz kontynuację fabuły, wydaje się, że te dwa osobne wydawnictwa to jeden podwójny album, którego dwa srebrne krążki wydano w odstępie jedenastu miesięcy. Całość opakowana jest literackim konceptem z gatunku science-fiction, a muzycznie utrzymana jest, ogólnie rzecz biorąc, w genesisowsko-yesowym stylu. Dave Kerzner nazywa swą dwupłytową sagę „międzygwiezdną historią miłosną” i dodaje: „Wiele lat temu napisałem scenariusz do filmu science fiction zatytułowanego „Acceleration Theory”, który wyjaśniał, dlaczego po milionach lat istnienia człowieka na Ziemi nastąpiła nagła rewolucja technologiczna w XX i XXI wieku. Połączyłem tę historię z pomysłami, które przygotowywałem pod kątem drugiego albumu Sound Of Contact i napisałem historię o kobiecie z kosmosu, która zakochuje się w ziemskim mężczyźnie o imieniu Kai”.

Udała się ta płyta Kerznerowi. I to aż do tego stopnia, że w ostatniej chwili musiałem mocno przebudować moją dziesiątkę ulubionych płyt AD 2019. „Acceleration Theory Part Two: Annihilation” niespodziewanie wdarła się do mojej Top 10 i to raczej w jej górne rejony…

MLWZ album na 15-lecie